Patyna antyczna, wcierana ręcznie

Niektórzy klienci chcą przeciwieństwa zdobień. Ten poprosił o długi portfel, który już pierwszego dnia wygląda, jakby dekadę leżał w kieszeni marynarki.

To robota wykończeniowa, nie rzeźbienie: lekka baza, pasta antyczna wtarta gąbką w licowanie, potem ścierana panel po panelu, żeby chmurzasty wzór nigdy się nie powtórzył. Każdy szew i każde zagięcie trzyma ciemniejszy ton.

Konstrukcja prosta i mocna — osiem kieszeni na karty, dwie przegrody na banknoty, mosiężny zamek przy monetach i zatrzask cięty z tej samej skóry, żeby kolor zgadzał się dziś i zgadzał się dalej.