Etui oxblood z mosiężną sową

Sowa przyszła od klientki — odlewany mosiężny koncha, który leżał u niej w szufladzie latami. Wszystko inne zbudowaliśmy wokół niej: okienko w klapie wycięte tak, żeby skrzydła siedziały w przeszytej ramce, a nie unosiły się na gładkim panelu.

Oxblood trudno utrzymać czysto; barwiliśmy jasno, a czerwień pogłębialiśmy tylko przy krawędziach i wokół szwów, żeby środek panelu wciąż świecił. Nić jasnoróżowa — brzmi źle, wygląda dobrze.

Inicjał odbiorczyni wybity na gorąco w dolnej części, na tyle głęboko, żeby wyczuć go kciukiem, bez barwnika — widać go tylko przy niskim świetle.